I.M.I.A

��

ΠΡΟΣΦΩΝΗΣΙΣ

Τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου ῾Ιερισσοῦ, ῾�γίου ῎Ορους καί ᾿�ρδαμερίου κ. Νικοδήμου,

κατά τό Πνευματικόν Συμπόσιον, ἐπί τῇ ἐπετείῳ τῶν 200 ἐτῶν ἀπό τῆς κοιμήσεως τοῦ ῾�γίου Νικοδήμου τοῦ ῾�γιορείτου,

παρουσίᾳ τοῦ Μακ. ᾿�ρχιεπισκόπου ᾿�θηνῶν καί πάσης ῾Ελλάδος κ. ῾Ιερωνύμου

᾿�ρναία, 14 ᾿Ιουλίου 2009

Μακαριώτατε Δέσποτα,

Εἶναι μεγάλη ἡ τιμή δι᾿ ὅλους ἡμᾶς, τούς ῎�ρχοντας, τόν ἱερόν Κλῆρον καί τόν εὐσεβῆ Λαόν τῆς ταπεινῆς ταύτης Μητροπόλεως, νά Σᾶς ἔχομεν πρῶτον καί μέγιστον καί ὑψηλόν Συνεορταστήν, εἰς τήν ῾Εορτήν ταύτην τῆς ἱερᾶς Μνήμης τοῦ ῾Οσίου Πατρός ἡμῶν Νικοδήμου τοῦ ῾�γιορείτου, εἰς τήν ὁποίαν ἔχομεν ἀφιερώσει τό ἔτος τοῦτο εἰς τήν Μητρόπολιν μας, ἐπί τῇ ἐπετείῳ τῶν 200 ἐτῶν ἀπό τῆς κοιμήσεως τοῦ ῾Οσίου καί τῶν 260 ἐτῶν ἀπό τῆς γεννήσεως του.

Εἶναι ὄντως ὑψίστη ἡ τιμή τῆς Πρωθιεραρχικῆς παρουσίας Σας ἐδῶ εἰς τήν μικράν ᾿�ρναίαν, ἕδραν τῆς ῾Ιερᾶς Μητροπόλεως καί τῆς Τοπικῆς ταύτης ᾿Εκκλησίας, καθώς ὁ Πρωθιεράρχης καί Προκαθήμενος τῆς ἐν ῾Ελλάδι ᾿Εκκλησίας, ἐπισκέπτεται τήν Τοπικήν ταύτην ᾿Εκκλησίαν, ἐπί τῇ ἱερᾷ Μνήμῃ τοῦ ῾Οσίου Πατρός ἡμῶν Νικοδήμου τοῦ ῾�γιορείτου, τοῦ Μεγάλου τούτου ᾿�σκητοῦ καί Πατρός καί Συγγραφέως καί Διδασκάλου τῆς ᾿Εκκλησίας, ὁ ὁποῖος μέ ὅλην τήν ἀσκητικήν βιοτήν του καί τά πολυπληθῆ συγγράμματα του, ἐθεολόγησεν ὑπέρ τοῦ Δόγματος καί τοῦ ῎Ηθους τῆς ῾�γιωτάτης ἡμῶν ᾿Εκκλησίας, ὑπέρ τῆς ἀληθοῦς ἀσκητικῆς καί μοναστικῆς ζωῆς, ὑπέρ τοῦ εὐσεβοῦς ἡμῶν Γένους, μάλιστα κατά τούς δυσκόλους χρόνους τῆς δουλείας του.

Καί λέγομεν, ὅτι εἶναι μεγάλη ἡ εὐλογία δι᾿ ἡμᾶς, ὅτι ἡ Πρωθιεραρχική ἐπίσκεψις Σας εἰς τήν Τοπικήν ἡμῶν ᾿Εκκλησίαν, γίνεται ἐπί τῆ ἱερᾷ Μνήμῃ τοῦ ῾Οσίου Πατρός ἡμῶν Νικοδήμου τοῦ ῾�γιορείτου, καί τῇ ἐπετείῳ ταύτῃ τῶν 200 ἐτῶν ἀπό τῆς κοιμήσεως του, καθόσον σύν τοῖς ἄλλοις, ἡ ζωή Σας Μακαριώτατε, ἀντανακλᾶται μέσα εἰς τήν ἄκραν ταπείνωσιν καί τήν ἀσκητικήν καί μοναστικήν μαρτυρίαν τοῦ ῾�γίου Νικοδήμου τοῦ ῾�γιορείτου, ἐφ᾿ ὅσον ὄντως ἡ πρώτη καί μεγάλη ἀρετή διά τόν χριστιανόν, ἡ ταπείνωσις καί ἡ ἐκ ταύτης θυσιαστική ἀγάπη, κοσμοῦν τήν ὅλην ζωήν καί βιοτήν Σας καί τήν διακονίαν Σας, ἐφ᾿ ὅσον ὡς ἄκρως φιλακόλουθος καί φιλομόναχος καί ὡς ἔνθερμος θιασώτης καί φύλαξ τῶν ἱερῶν Παραδόσεων τῆς ᾿Εκκλησίας καί τοῦ Γένους, καί ὑπερασπιστής τῆς ἀναγνωρίσεως καί ἀξιοποιήσεως καί τῆς ἀναδείξεως τῆς μεγάλης προσφορᾶς τῶν ἱερῶν Μοναστηρίων εἰς τήν ζωήν τῆς ᾿Εκκλησίας καί τοῦ εὐσεβοῦς Λαοῦ, ἀναστηλώσατε ἐν βάθρων καί ἀνετάξατε εἰς τήν ζωήν καί τήν λειτουργίαν πλειάδα ἱερῶν Μοναστηρίων, ἱστορικῶν, βυζαντινῶν ἀνεκτιμήτων θησαυρῶν τοῦ Γένους καί τῆς ῾Ιστορίας, εἰς τήν Βοιωτίαν, καί ἀναζωογονήσατε τήν ὅλην ζωήν καί τήν Μαρτυρίαν τῶν ἱερῶν Μονῶν καί τῶν ῾Οσιωτάτων Μοναχῶν, ὡς Μαρτυρία Χριστοῦ, ὡς παρακαταθήκη ἱερά, ὡς ὑπόδειγμα τρόπου ζωῆς καί ἀρετῆς, ὡς θυσιαστική καί ἐσταυρωμένη ἀγάπη ὑπέρ τοῦ ἄλλου, ὑπέρ τῆς ζωῆς τοῦ κόσμου, ὑπέρ τῆς ὁποίας Χριστός ἀπέθανε.

«Χριστός ᾿Ιησοῦς ἔπαθεν ὑπέρ ἡμῶν, ὑμῖν ὑπολυμπάνων ὑπογραμμόν, ἵνα ἐπακολουθήσωμεν τοῖς ἴχνεσιν αὐτοῦ» (�' Πετρ. β' 21). ᾿Επί τά ἴχνη ταῦτα τοῦ ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ ἐβάδισαν, ἠκολούθησαν καί ἐβίωσαν τήν βιοτήν των οἱ μυριάδες τῶν ῾�γίων καί τῶν Μαρτύρων τῆς ᾿Εκκλησίας. Τήν πορείαν ταύτην ἐπί τά ἴχνη τοῦ ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ, ἀνέλαβε, μέσα εἰς τήν ῾�γιοπατερικήν Παράδοσιν τῆς ᾿Εκκλησίας, ὁ ῞Οσιος Νικόδημος ὁ ῾�γιορείτης νά ἑρμηνεύση, νά ἀναδείξη καί νά ὑποδείξη ὡς τρόπον ζωῆς καί βιοτῆς, ἡ ὁποία διά τῆς ταπεινώσεως καί τῆς θυσιαστικῆς ἀγάπης ἐπεκτείνει τήν ζωήν τοῦ κόσμου εἰς τήν αἰωνιότητα, διά τήν ὁποίαν ἐπλάσθη ὁ ἄνθρωπος. Καί εἰς τήν ἑρμηνείαν ταύτην ὁ ῞Οσιος Νικόδημος, μέ θαυμαστόν τρόπον, ὁ ὁποῖος ὁδηγεῖ εἰς ἔκπληξιν διά τήν ἰσχυράν μνήμην του, τήν ἀπόλυτον ὑπακοήν του εἰς τό θέλημα τοῦ Θεοῦ καί τήν γνῶσιν του ἐπί τῶν ῾�γίων Γραφῶν καί τῶν Πατερικῶν Κειμένων, χρησιμοποιεῖ καί ἀκολουθεῖ καί ἀποκαλύπτει τήν Θεολογικήν καί Πατερικήν Σκέψιν, ἐφ᾿ ὅλων τῶν θεολογικῶν καί ἑρμηνευτικῶν πραγμάτων, τοῦ Κανονικοῦ Δικαίου, τοῦ Κηρυκτικοῦ Λόγου, τοῦ ῾Εορτολογίου, τῶν ᾿�σκητικῶν ᾿�γώνων, τῆς Ποιμαντικῆς, τῆς ῾Υμνολογίας, τῆς ᾿�σκητικῆς καί Μοναστικῆς Τάξεως, τῆς Νοερᾶς Προσευχῆς, τῆς καθαρᾶς ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ πνευματικῆς καί ἠθικῆς ζωῆς, τῆς ἐπιγνώσεως τῆς ἀληθείας καί τοῦ θελήματος τοῦ Θεοῦ καί τῆς ἀπολύτου ὑπακοῆς εἰς τάς βουλάς τοῦ Θεοῦ, τά ὁποῖα πάντα διαπραγματεύεται εἰς τά πολυπληθῆ συγράμματα του.

Καί αὐτά ὅλα τά ἑρμηνευτικά καί τά ἀποκαλυπτικά τά προσφέρει ὁ ῞�γιος Νικόδημος, μέσα ἀπό τήν αὐστηράν ἀσκητικήν ζωήν του, ἡ ὁποία ἐκφράζει ὅλην τήν ἱεράν ἀγωνίαν του, νά προσφέρη συνεχῶς, ἐν προσευχῇ, ἐν νηστείᾳ καί ἐν ἀγρυπνίᾳ, καί νά βοηθήση τούς χριστιανούς καί τούς Μοναχούς εἰς τήν ἐν Χριστῷ ζωήν, διά τήν δόξαν τοῦ Θεοῦ, τήν Μαρτυρίαν τῆς ᾿Εκκλησίας καί τήν σωτηρίαν τοῦ Λαοῦ τοῦ Θεοῦ.

�ὐτή, Μακαριώτατε, ὑπῆρξε καί ὑπάρχει καί ἡ ἰδική Σας ζωή καί βιοτή καί Διακονία καί Μαρτυρία. Τό ἀποδεικνύουν ὅλα τά μεγάλα καί ὑψηλά ἔργα τῆς Διακονίας Σας, τῶν φιλανθρωπικῶν, τῶν κοινωνικῶν, τῶν μοναστικῶν, τῶν κατηχητικῶν, τῆς μερίμνης καί τῆς φροντίδος ὑπέρ τῶν νέων καί τῶν παιδιῶν, τῆς ἀναστηλώσεως καί τῆς ἀνατάξεως εἰς τήν ζωήν τῆς ἀσκήσεως, τῆς προσευχῆς καί τῆς κοινωνικῆς προσφορᾶς τῶν δεκάδων ἱερῶν Μοναστηρίων τῆς Βοιωτίας, μέ πρῶτον τό ὑπέρλαμπρον βυζαντινόν οἰκοδόμημα τῆς ῾Ιερᾶς Μονῆς τοῦ ῾Οσίου Λουκᾶ. ῾Υπερέβητε ὅλα τά ἐμπόδια καί τά προβλήματα, καί ἐπετύχατε αὐτήν τήν ὑπέρβασιν καί ὅλων τῶν ἄλλων συναφῶν κοσμικῶν ἀντιλήψεων καί σκοπιμοτήτων, ὑπετάξατε καί αὐτήν τήν ἄτεγκτον ᾿�ρχαιολογικήν ῾Υπηρεσίαν, καί ἐπετύχατε τό ἀκατόρθωτον, καί ἀνεδείξατε τήν Μεγάλην Μαρτυρίαν τῆς ἱερᾶς Παραδόσεως καί τοῦ σεβασμοῦ πρός τά ἱερά θέσμια τῆς ᾿Εκκλησίας καί τοῦ Μοναχισμοῦ καί πρός τά ἱερά ἤθη καί ἔθιμα τοῦ εὐσεβοῦς ἡμῶν Γένους, τά ὁποῖα ἐκφράζουν τόν Πολιτισμόν τοῦ Γένους.

Καί ἡ ῾Ιεραρχία τῆς ᾿Εκκλησίας τῆς ῾Ελλάδος, ἀποβλέπουσα καί ἐπιβραβεύουσα τήν μεγάλην ἐμπειρίαν τῆς δραστηριότητος Σας καί τά πολλά καί μεγάλα προσόντα Σας, Σᾶς ἀνέδειξεν, ἐν ῾�γίῳ Πνεύματι, Πρῶτον εἰς τόν θρόνον τῶν ᾿�θηνῶν καί τοῦ Προέ-δρου τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου τῆς ῾Ιεραρχίας, ὡς τόν ἄξιον κατά πάντα, πεπληρωμένον πίστεως καί δυνάμεως καί Πνεύματος ῾�γίου, ἔμπειρον εἰς τήν διοίκησιν τῆς ᾿Εκκλησίας, εἰς τά προβλήματα καί τάς ἄλλας δυσκολίας, τά ὁποῖα ἀντιμετωπίζει ἡ ᾿Εκκλησία, ἔμπειρον εἰς τά Συμβούλια, εἰς τά Συνέδρια, εἰς τάς διαβουλεύσεις ἐφ᾿ ἁπάντων τῶν δραστηριοτήτων, τῶν ἐκφάνσεων καί τῶν ἱερῶν ἐπιδιώξεων τῆς ᾿Εκκλησίας, διά τήν Μαρτυρίαν �ὐτῆς εἰς τόν Λαόν τοῦ Θεοῦ καί εἰς τόν κόσμον, μέ ἔντονον τήν ταπείνωσιν καί τήν θυσιαστικήν ἀγάπην, ἡ ὁποία Σᾶς ὡδήγησε μέχρις αὐτῶν τῶν πεζοδρομίων τῶν ᾿�θηνῶν, διά νά ἀνεύρητε τό ἀπολωλός τῶν νέων τῶν ναρκωτικῶν καί τῶν ἄλλων τῆς ἐγκαταλείψεως καί τῆς ἀστοργίας τῆς κοινωνίας, καί συμφάγατε μαζί τους ἐκεῖ ἔξω, καί προσφέρετε σήμερα διά τῶν ᾿Ενοριῶν τῆς ᾿�ρχιεπισκοπῆς ᾿�θηνῶν 6.000 μερίδας φαγητοῦ ἡμερησίως εἰς πτωχούς καί ἐγκαταλελειμμένους. Καί ὄντως ἀνελάβατε τήν διακονίαν Σας, μέ ἔντονον τήν θυσιαστικήν ταπείνωσιν τοῦ διακονῆσαι καί οὐχί τοῦ διακονηθῆναι, καί μέ ἔντονον τόν ἀπόλυτον σεβασμόν καί τήν προσήλωσιν εἰς τό Συνοδικόν Σύστημα τῆς Διοικήσεως τῆς ᾿Εκκλησίας, ὡς διεπιστώσαμεν, ὡς ἐκ περισσοῦ, ἤδη ἐν τοῖς πράγμασιν, ἡμεῖς οἱ Συνοδικοί ᾿�ρχιερεῖς, κατά τήν Συνοδικήν ταύτην περίοδον.

Καί ὅλην αὐτήν τήν θυσιαστικήν Διακονίαν Σας συνεχίσατε μέ συνέπειαν καθ᾿ ὅλον τοῦτο τό διάστημα τῆς παρουσίας Σας καί τῆς Μαρτυρίας Σας ὡς ᾿�ρχιεπισκόπου ᾿�θηνῶν καί πάσης ῾Ελλάδος καί ὡς Προέδρου τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου τῆς Σεπτῆς ῾Ιεραρχίας τῆς ᾿Εκκλησίας τῆς ῾Ελλάδος. ᾿Εν σιωπῇ καί ἐν ταπεινώσει, ἐν ἁπλότητι καί ἐν καθαρᾷ τῇ καρδίᾳ, ἐν ἑτοιμασία καί ἐν ἑτοιμότητι τοῦ διδόναι παντί τῷ αἰτοῦντι λόγον, ἐν πίστει καί ἐν φόβῳ Θεοῦ, ἐν πλήρει συνειδήσει τοῦ ὑψηλοῦ ἀξιώματος τοῦ Πρωθιεράρχου τῆς ᾿Εκκλησίας τῆς ῾Ελλάδος, δίδετε τήν Μαρτυρίαν τοῦ Χριστοῦ καί τῆς ᾿Εκκλησίας εἰς τόν Λαόν καί ὑπερασπίζεσθε τά δίκαια τῆς ᾿Εκκλησίας ἐνώπιον πάσης ἀρχῆς καί ἐξουσίας. Καί ἀνελάβατε συνοδικῶς τήν εὐθύνην νά ἀνατάξετε εἰς τήν τάξιν καί τήν εὐπρέπειαν τά τῆς διοικήσεως τῆς ᾿Εκκλησίας, τά τῶν οἰκονομικῶν καί τά τῆς ᾿Εκκλησιαστικῆς ᾿Εκπαιδεύσεως καί νά ὁδηγήσετε εἰς ἀπίλυσιν πολλά χρονίζοντα καί νοσοῦντα προβλήματα τῆς ᾿Εκκλησίας.

Καθώς ἐπίσης καί ἰδιαιτέρως νά ἱερουργῆτε ὡς Προκαθήμενος τῆς ᾿Εκκλησίας τῆς ῾Ελλάδος, τήν μεγάλην Συμβολήν Σας εἰς τήν ἑνότητα τῶν κατά τόπους ᾿Εκκλησιῶν, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τό ἅπαν εἰς τήν ζωήν τῆς ᾿Εκκλησίας, σεβόμενος τήν Κανονικήν Τάξιν ἐν τῇ ᾿Εκκλησίᾳ καί ἀποδίδων τήν δέουσαν τιμήν καί τόν σεβασμόν πρός τήν Πρωτόθρονον Μαρτυρικήν ᾿Εκκλησίαν τῆς Κωνσταντινουπόλεως, πρός τό Σεπτόν ἡμῶν Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον, εἰς τό ὁποῖον ἔχει ἀνατεθῆ καί ἀναγνωρίζεται ἡ εὐθύνη τοῦ συντονισμοῦ καί τῆς διαφυλάξεως τῆς Πανορθοδόξου ῾Ενότητος καί Μαρτυρίας.

Εἶσθε ὁ ἐκλεκτός τοῦ Θεοῦ. Εἶσθε ὁ ἐκλεκτός τοῦ Λαοῦ. Καί ὅλη ἡ ζωή καί ἡ διακονία καί βιοτή Σας ἀντικατοπτρίζονται μέσα εἰς τά ᾿�σκητικά καί τά Μαρτυρικά καί τά ῾�γιολογικά Μηνύματα τοῦ ῾�γίου καί ῾Οσίου Νικοδήμου τοῦ ῾�γιορείτου. Νά δοξάζεται ὁ Θεός, νά μαρτυρῆται ἡ ᾿Εκκλησία, καί νά παρηγορῆται ὁ Λαός τοῦ Θεοῦ.

Καταθέτομεν ἐνώπιον Σας υἱ�κῶς τήν βαθυτάτην εὐγνωμοσύνην μας ἐκ μέρους τῶν ᾿�ρχόντων, τοῦ ἱεροῦ Κλήρου καί τοῦ εὐσεβοῦς Λαοῦ τῆς Τοπικῆς ᾿Εκκλησίας τῆς Μητροπόλεως μας καί τῆς ἐμῆς ἀναξιότητος, διά τήν προσγινομένην ἡμῖν ὑψίστην τιμήν τῆς Πρωθιεραρχικῆς ᾿Επισκέψεως Σας εἰς τήν Μητρόπολιν μας, μάλιστα κατά τήν ῾Εορτήν τῆς ἱερᾶς Μνήμης τοῦ ῾Οσίου Πατρός ἡμῶν Νικοδήμου τοῦ ῾�γιορείτου, ὅπου πανηγυρικῶς ἑορτάζομεν ἐδῶ εἰς τήν Μητρόπολιν μας τήν ἐπέτειον τῶν 200 ἐτῶν ἀπό τῆς κοιμήσεως τοῦ ῾Οσίου καί τῶν 260 ἐτῶν ἀπό τῆς γεννήσεως του.

Καταθέτω τήν εὐλαβικήν προσκύνησιν μου πρός τό ῾�γιώνυμον ῎Ορος, τήν Κιβωτόν ταύτην τοῦ ᾿Ορθοδόξου Λειτουργικοῦ Μοναχισμοῦ, τό ὁποῖον ἐπί αἰῶνας διαφυλάττη καί διακηρύττει ἀκεραίαν τήν ᾿Ορθόδοξον Πίστιν καί Εὐσέβειαν καί δίδει πάντοτε πλουσίαν τήν Μαρτυρίαν τῆς ᾿�σκήσεως, τῆς Μετανοίας καί τῆς Προσευχῆς εἰς τόν Λαόν τοῦ Θεοῦ καί εἰς τόν κόσμον.

Τοῦτο τό ῾�γιώνυμον ῎Ορος ἠγάπησε παιδιόθεν ὁ ῞Οσιος Νικόδημος, εἰς αὐτό ἠνδρώθη ἐν αὐστηρᾷ ἀσκήσει καί προσευχῇ καί νηστείᾳ καί ἀγρυπνίᾳ. Εἰς αὐτό συνέγραψε τά πολυπληθῆ Συγγράμματα του, τά ὁποῖα σήμερα ἀποτελοῦν τήν ᾿Εγκυκλοπαίδειαν τῆς ᾿Ορθοδόξου Θεολογίας καί τοῦ ᾿Ορθοδόξου Μοναχισμοῦ.

Καί εἰς αὐτό τό ῾�γιώνυμον ῎Ορος ἐκοιμήθη ὁ ῞Οσιος Νικόδημος, ἐν αὐστηρᾷ ἀσκήσει καί ἀπολύτῳ ὑποταγῇ εἰς τό θέλημα τοῦ Κυρίου, εἰς ἡλικίαν 60 ἐτῶν, τήν 14ην ᾿Ιουλίου τοῦ Σωτηρίου ῎Ετους 1809.

Καί δικαίως ἔλαβε τό ἐπώνυμον τοῦ ῾�γιορείτου, κατά τήν Πατριαρχικήν Πρᾶξιν τῆς συναριθμήσεως του εἰς τό ῾�γιολόγιον τῆς ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας.

Καί ἐπιτραπήτω μοι νά μνημονεύσω, ὅτι κατά θείαν συγκυρίαν, καί κατ᾿ ἐντολήν τοῦ Μακαριστοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κυροῦ ᾿�θηναγόρου, εἶχον τήν εὐλογίαν νά λάβω πρῶτος τό ὄνομα τοῦ ῾�γίου Νικοδήμου, κατά τό ἔτος 1955, ἔτος τῆς κατατάξεως τοῦ ῾�γίου εἰς τό ῾�γιολόγιον τῆς ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας, εἰς τήν Βασιλεύουσαν Πόλιν.

᾿Επιθυμῶ νά ζητήσω συγγνώμην ἀπό τόν ῞�γιον Νικόδημον τόν ῾�γιορείτην, διότι, καίτοι ἔλαβα τό ὄνομα τοῦ ῾�γίου καί ἐκλήθην νά διακονήσω εἰς αὐτήν τήν Μητρόπολιν, ἡ ὁποία εὑρίσκεται ὑπό τήν σκιάν καί τήν εὐλογίαν τοῦ ῾�γιωνύμου ῎Ορους, δέν ἔπραξα αὐτά πού ἔπρεπε διά τήν Μαρτυρίαν του εἰς τόν Λαόν τοῦ Θεοῦ τῆς Λογικῆς Ποίμνης τῆς Τοπικῆς αὐτῆς ᾿Εκκλησίας.

῎�ς εἶναι ἐξιλαστήριος δι᾿ ἐμέ ὁ ἑορτασμός τῶν 200 ἐτῶν ἀπό τῆς κοιμήσεως τοῦ ῾Οσίου, ὅπου καθ᾿ ὅλον τοῦτο τό ἔτος προσφέρομεν εἰς τόν Λαόν τοῦ Θεοῦ τά Μηνύματα του ἀπό τά πολυπληθῆ Συγγράμματα του.

Μακαρίζω καί μνημονεύω, ἐν εὐλαβείᾳ πολλῇ, τοῦ ἀειμνήστου καί ἀοιδίμου &Omicro

��

ΠΡΟΣΦΩΝΗΣΙΣ

Τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου ῾Ιερισσοῦ ῾�γίου ῎Ορους καί ᾿�ρδαμερίου κ. Νικοδήμου

ἐνώπιον τοῦ Μακαριωτάτου ᾿�ρχιεπισκόπου ᾿�θηνῶν καί πάσης ῾Ελλάδος κ. ῾Ιερωνύμου,

κατά τόν ῾Εσπερινόν τῆς ῾Εορτῆς τοῦ ῾�γίου Νικοδήμου τοῦ ῾�γιορείτου

ἐν τῶ ῾Ιερῷ Μητροπολιτικῷ Ναῷ τοῦ ῾�γίου Πρωτομάρτυρος Στεφάνου

᾿�ρναία, 13 ᾿Ιουλίου 2009

Μακαριώτατε Δέσποτα,

Εἶναι μεγάλη ἡ χαρά μας, πού ἤλθατε διά νά παραστῆτε, εὐλογῶν καί ἁγιάζων πάντας ἡμᾶς, εἰς τήν ἑορτήν τῆς ἱερᾶς Μνήμης τοῦ ῾Οσίου Πατρός ἡμῶν Νικοδήμου τοῦ ῾�γιορείτου.

Εἶναι Γεγονός χαριτόβριτον, διότι μᾶς ἐπισκέπτεται ὁ Μακαριώτατος ᾿�ρχιεπίσκοπος ᾿�θηνῶν καί πάσης ῾Ελλάδος, προσδίδων τήν μεγίστην τιμήν πρός ὅλους μας, τούς ταπεινούς ἐργάτας καί διακόνους τῆς Τοπικῆς ταύτης ᾿Εκκλησίας.

῎Ηλθατε, Μακαριώτατε, μέ τήν ἁγίαν Συνοδείαν Σας, μέ τόσον κόπον τοῦ ταξειδίου Σας καί ἐν μέσῳ πολλῶν καί ὑπευθύνων ἀπασχολήσεων Σας, νά δώσετε τήν χαράν καί τήν τιμήν ἐδῶ, εἰς τήν μικράν Μητρόπολιν μας, εἰς τόν ἱερόν Κλῆρον, τόν εὐσεβῆ Λαόν καί τούς ὑπευθύνους ῎�ρχοντας τοῦ Τόπου, καί νά προσφέρετε τό Μήνυμα τῆς ἑνότητος τῆς πίστεως, τῆς κοινωνίας τῆς ἀγάπης καί τοῦ συνδέσμου τῆς εἰρήνης, πού πρέπει νά ἐπικρατῆ καί νά βιώνεται ἀπό τά εὐσεβῆ Μέλη τοῦ Σώματος τῆς ᾿Εκκλησίας.

῾Υπεβλήθητε εἰς τόν κόπον αὐτόν τοῦ ταξειδίου καί τῆς ἐπί πλέον ταύτης ἀπασχολήσεως, διότι εἶσθε πεπληρωμένος καί καθηγιασμένος μέ τήν μεγάλην ἀρετήν τῆς ταπεινοφροσύνης καί τῆς ἁπλότητος, καί βιώνετε τήν θυσιαστικήν ἀγάπην, ὡς ἐπιβεβλημένην προσφοράν πρός πάντα ἄνθρωπον, ἀλλά καί διότι πάλλεται ἡ ἀγαπῶσα καρδία Σας ἀπό τούς παλμούς τῆς ἱερᾶς ἀγωνίας τοῦ ὑψηλοῦ ἀξιώματος τῆς Πρωθιεραρχικῆς Εὐθύνης ἐν τῇ ᾿Εκκλησίᾳ τῆς ῾Ελλάδος, «ἵνα παραστῆτε ἄξιος ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ, εὐάρεστος τῷ Θεῷ καί δόκιμος τοῖς ἀνθρώποις»(Ρωμ. ιδ' 18).

Καί μεταφέρετε παντοῦ τό Μήνυμα τῆς ᾿Εκκλησίας, κατά τούς λόγους τοῦ Κυρίου, ὅτι «�ὕτη ἐστίν ἡ αἰώνιος ζωή, ἵνα γινώσκουσι Σέ τόν μόνον ἀληθινόν Θεόν, καί ὅν ἀπέστειλας ᾿Ιησοῦν Χριστόν» (᾿Ιω. ιζ' 3). Καί ὅτι «�ὕτη ἐστίν ἡ νίκη, ἡ νικήσασα τόν κόσμον, ἡ πίστις ἡμῶν» (᾿Ιω. ε' 4). Καί ἔτι πλέον, ὅτι «ὁ Θεός πάντας ἀνθρώπους θέλει σωθῆναι καί εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν» (�' Τιμ. β' 4). Καί ὅτι «ἡ ᾿Εκκλησία εἶναι ὁ Χριστός παρατεινόμενος εἰς τούς αἰῶνας».

Καί ἐνισχύετε «ἐν ἀγάπῃ ἐκ καθαρᾶς καδρίας» (Β' Τιμ. β' 22), καί «ἐν ἀνυποκρίτῳ φιλαδελφίᾳ» (�' Πετρ. α' 22) τούς κατά τόπους ᾿�ρχιερεῖς καί εὐλογεῖτε τούς κόπους καί τούς μόχθους τῆς ποιμαντορίας των, καί μεταφέρετε, ὡς Μήνυμα ὑπεύθυνον καί ἐπιτακτικόν, τήν ῾Ενότητα πάντων εἰς τήν ζωήν τῆς ᾿Εκκλησίας, «ἵνα πάντες οἱ ἐν τῇ ᾿Εκκλησίᾳ διακονοῦντες καί μένοντες ἕν ὦσι» (᾿Ιω. ιζ' 21), κατά τήν ᾿�ρχιερατικήν Προσευχήν τοῦ Κυρίου.

Καί εὐλογεῖτε Πρωθιεραρχικῶς τόν ἱερόν Κλῆρον καί τόν εὐσεβῆ Λαόν κατά τόπους, προσκαλῶν αὐτούς εἰς τήν ἐμμονήν καί βίωσιν τῆς ἀμωμήτου ἡμῶν Πίστεως καί Εὐσεβείας καί εἰς τήν θυσιαστικήν ἀγάπην πρός πάντας, ἡ ὁποία «καλύπτει πλῆθος ἁμαρτιῶν» (�' Πετρ. δ' 8). καί εὐλογεῖτε τούς κόπους καί τούς μόχθους τῆς βιοπάλης των, μάλιστα κατά τούς ἐσχάτους τούτους καιρούς τῆς ὑλόφρονος καί σκληρᾶς ἐποχῆς, ὅπου βαναύσως ἐπικρατεῖ ἡ ἀγωνία τῆς ἀπληστίας τοῦ πλουτισμοῦ καί τοῦ εὐδαιμονισμοῦ, μεταφέροντες τό Μήνυμα τοῦ ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ, ὅτι «οὐκ ἐπ᾿ ἄρτῳ μόνῳ ζήσεται ἄνθρωπος, ἀλλ᾿ ἐπί παντί ρήματι ἐκπορευομένῳ διά στόματος Θεοῦ» (Ματθ. δ' 4).

Καί εὐλογεῖτε καί τιμᾶτε Πρωθιεραρχικῶς τούς κατά τόπους ῎�ρχοντας καί τούς ὑπευθύνους τῶν ἀρχῶν καί τῶν ἐξουσιῶν καί τῶν ὑπηρεσιῶν, μεταφέροντες τό Μήνυμα τῶν λόγων τοῦ Κυρίου, ὅτι «ὅς ἐάν θέλῃ ἐν ὑμῖν μέγας γενέσθαι, ἔσται ὑμῶν διάκονος, καί ὅς ἐάν θέλῃ ἐν ὑμῖν εἶναι πρῶτος, ἔσται ὑμῶν δοῦλος» (Ματθ. κ' 26), καθώς καί τήν ἐπιταγήν τοῦ εὐσεβοῦς ἡμῶν Γένους εἰς τό Μήνυμα «τῆς τόλμης καί τῆς ἀρετῆς».

Μακαριώτατε. ῎Ετσι αἰσθανόμεθα τήν παρουσίαν Σας, ἐδῶ εἰς τήν τιμητικήν Πρωθιεραρχικήν ἐπίσκεψιν Σας εἰς τήν Μητρόπολιν μας. Μέ αὐτά τά αἰσθήματα τῆς χαρᾶς καί τῆς τιμῆς καί ὡς ἀποδέκται τῶν Μηνυμάτων τῆς θυσιαστικῆς ᾿�γάπης Σας, Σᾶς ὑποδεχόμεθα, ὡς ἐκλεκτόν τοῦ Θεοῦ, ὡς ἔμψυχον ἐκφραστήν τῆς ταπεινώσεως, τῆς ἑνότητος, τῆς δι᾿ ἀγάπης ἐνεργουμένης πίστεως, ὡς τοῦ Θεοῦ ᾿�πόστολον καί Διάδοχον τοῦ ᾿�ποστόλου Παύλου ἐν ῾�θήναις, ὡς τόν ᾿�ρχιεπίσκοπον ᾿�θηνῶν καί πάσης ῾Ελλάδος, ὁ ὁποῖος ἐκφράζει καί ἐγγυᾶται τήν ῾Ενότητα, ὡς Πρῶτος ἐκ τῇ ᾿Εκκλησίᾳ.

Καί ἤλθατε ἐδῶ, ἐν θυσιαστικῇ ἀγάπῃ, μή φειδόμενος κόπων, διά νά τιμήσετε προθιεραρχικῶς τήν ἱεράν Μνήμην τοῦ ῾Οσίου Πατρός ἡμῶν Νικοδήμου τοῦ ῾�γιορείτου καί τήν ῾Ιεράν Μητρόπολιν μας, ἡ ὁποία ἔχει ἀφιερώσει τό ἔτος τοῦτο εἰς τήν ἐπέτειον τῶν 200 ἐτῶν ἀπό τῆς κοιμήσεως τοῦ ῾Οσίου καί τῶν 260 ἐτῶν ἀπό τῆς γεννήσεως του.

᾿Εφέτος ὅλα τά Κηρύγματα καί τάς ᾿Εγκυκλίους τῶν Κυριακῶν καί τῶν ῾Εορτῶν ἀφιερώνομεν εἰς τόν ῞�γιον Νικόδημον τόν ῾�γιορείτην καί δίδομεν τόν λόγον εἰς αὐτόν τόν Μέγαν Διδάσκαλον τῆς ᾿Εκκλησίας νά ὁμιλῆ ἐφ᾿ ὅλων τῶν θεμάτων, ἀπό τήν ἀκένωτον πηγήν τῶν πολυπληθῶν Συγγραμμάτων του.

῾Η ἱερά ἀγωνία τοῦ ῾Οσίου Νικοδήμου ἦτο νά βοηθήση μέ κάθε τρόπον καί λόγον καί ἔργον τούς χριστιανούς καί τούς μοναχούς νά μορφώσουν εὐδυνείδητον τήν πίστιν, νά ἀποκτήσουν τήν ἐπίγνωσιν τοῦ θελήματος τοῦ Θεοῦ, νά ἐπενδυθοῦν τήν ἀληθῆ κατά Θεόν μόρφωσιν, διά νά εἶναι πάντοτε συνεπεῖς μεταξύ τῆς ᾿Ορθοδόξου Πίστεως καί τῆς ᾿Ορθοδόξου Εὐσεβείας, μεταξύ θεωρίας καί πράξεως.

Τοῦτο τό Μήνυμα δίδομεν ἐφέτος εἰς τόν Λαόν τοῦ Θεοῦ, μέσα ἀπό τόν ῾Εορτασμόν τῆς ἐπετείου ταύτης τοῦ ῾�γίου Νικοδήμου καί ἐξαιτούμεθα τάς εὐχάς καί τάς πρεσβείας του καί τήν ἀνεκτίμητον παιδαγωγικήν παρουσίαν του εἰς ἡμᾶς αὐτούς καί εἰς τόν κόσμον. Καί αὐτή εἶναι ἡ λυτρωτική ἀπάντησις εἰς τήν σύγχρονον ἐποχήν τῆς φοβερᾶς ἀποστασίας καί τῆς βλασφημίας ἐναντίον τοῦ Θεοῦ καί τῆς ᾿Εκκλησίας. Πηγή ἀκένωτος Μηνυμάτων πολυμερῶν τῆς τε θεωρητικῆς καί πρακτικῆς θεολογίας, αὐτῆς τῆς ζωῆς τῶν ἀνθρώπων ἀποτελοῦν τά πολυπληθῆ Συγγράμματα του, τά ὁποῖα ἔχουν χαρακτηρισθῆ, ὡς ἡ ᾿Εγκυκλοπαίδεια τῆς ᾿Ορθοδόξου Θεολογίας, τῆς ᾿Ορθοδόξου Πίστεως καί Εὐσεβείας.

Καί ἰδού Μακαριώτατε, ὅτι ἡ Πρόνοια τοῦ Θεοῦ ηὐδόκησεν, ὅπως εἰς τόν κύριον ἑορτασμόν τῆς ἐπετείου ταύτης, κατά τήν ἡμέραν τῆς ἱερᾶς Μνήμης τοῦ ῾Οσίου Πατρός ἡμῶν Νικοδήμου τοῦ ῾�γιορείτου, παραστῆτε καί προστῆτε πρωθιεραρχικῶς Σεῖς, ὁ Πρῶτος ἐν ἡμῖν, ὁ Μακαριώτατος ᾿�ρχιεπίσκοπος ᾿�θηνῶν καί πάσης ῾Ελλάδος, ἐπιστέφων τόν ἑορτασμόν, μέ τήν πρωθιεραρχικήν παρουσίαν καί παράστασιν Σας, εὐλογῶν καί ἁγιάζων πάντας ἡμᾶς, τόν Λαόν, τόν ἱερόν Κλῆρον, τούς ῎�ρχοντας τοῦ Τόπου.

Θεωροῦμεν λοιπόν μεγάλην τήν εὐλογίαν αὐτήν, τῆς σεπτῆς παρουσίας Σας ἐδῶ εἰς τόν ἑορτασμόν αὐτόν τοῦ Μεγάλου Διδασκάλου καί Συγγραφέως τῆς ᾿Εκκλησίας. Θεωροῦμεν ὅτι εἶναι μεγάλη ἡ δωρεά τοῦ Θεοῦ, αὐτή δηλαδή ἡ πρωθιεραρχική παρουσία Σας ἐδῶ, τήν ὁποίαν μᾶς ἐπεφύλαξεν ὁ Κύριος, ὡς εὐλογία τοῦ ἑορτασμοῦ τῆς ἱερᾶς Μνήμης τοῦ ῾Οσίου, καί ἄς μοῦ ἐπιτραπῆ νά εἴπω, ὡς ἰδιαιτέρα εὐλογία ἐπιτυχίας τοῦ ἑορτασμοῦ ἀποδεκτοῦ ἀπό τόν Κύριον, ὡς Προσευχή καί ὡς ῾Ικεσία, ὡς Μήνυμα καί ὡς Παράκλησις ὑπέρ τῆς λογικῆς Ποίμνης τῆς ᾿Εκκλησίας, μέσα ἀπό τήν ἀσκητικήν παρουσίαν τοῦ ῾�γίου Νικοδήμου.

Εἶναι θεία δωρεά ἡ πρωθιεραρχική παρουσία Σας ἐδῶ Μακαριώτατε, διότι δέν ἐπρογραμματίσθη καί δέν προετοιμάσθη. ᾿�λλά ὑπῆρξεν ἀφθόρμητος καί ἄμεσος ἡ ἀνταπόκρισις Σας εἰς τήν παράκλησιν μας τῆς τελευταίας στιγμῆς.Εἶναι λοιπόν θεία ἡ ἔμπνευσις τῆς πραγματοποιήσεως τῆς πρωθιεραρχικῆς παραστάσεως Σας εἰς τόν ῾Εορτασμόν. Εἶναι δωρεά τοῦ Θεοῦ, εἶναι εὐλογία τοῦ ῾�γίου Νικοδήμου, εἶναι Μαρτυρία τῆς ᾿Εκκλησίας.

Σᾶς εὐχαριστοῦμεν ἐν βαθυτάτῃ εὐγνωμοσύνῃ, Μακαριώτατε, καί μένομεν ἐσαεί εὐγνώμονες εἰς τό ἱερόν Πρόσωπον Σας καί εἰς τό ὑψηλόν ἀξίωμα Σας. Σᾶς εὐχόμεθα δύναμιν καί ἰσχύν ἀπό Θεοῦ εἰς τά πρωθιεραρχικά Σας καθήκοντα, πλουσίαν τήν εὐλογίαν τοῦ Κυρίου, τήν προστασίαν τῆς Κυρίας Θεοτόκου καί τάς εὐχάς καί πρεσβείας τοῦ ῾Οσίου Πατρός ἡμῶν Νικοδήμου τοῦ ῾�γιορείτου ἐπί τά ἔργα τῆς Πρωθιεραρχικῆς Εὐθύνης Σας.

Καί ἐπιτραπήτω μοι νά κλείσω τήν προσφώνησιν μου, Μακαριώτατε, μέ τό ἀγαπητόν Μήνυμα Σας, τῆς θυσιαστικῆς καί ἐσταυρωμένης ἀγάπης, ἀπό τόν ὕμνον τοῦ ᾿�ποστόλου Παύλου, μέσα εἰς τό ὁποῖον περικλείεται καί καλύπτεται ὅλη ἡ πρωθιεραρχική παράστασις Σας, ὡς θυσιαστική ἀγάπη, τήν ὁποίαν βιώνετε καί κηρύττετε συνεχῶς. «῾Η ἀγάπη μακροθυμεῖ, χρηστεύεται, ἡ ἀγάπη οὐ ζηλοῖ, ἡ ἀγάπη οὐ περπερεύεται, οὐ φυσιοῦται, οὐ λογίζεται τό κακόν, οὐ χαίρει ἐπί τῇ ἀδικίᾳ, συγχαίρει δέ τῆ ἀληθείᾳ, πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει. ῾Η ἀγάπη οὐδέποτε ἐκπίπτει» (�' Κορ. ιγ' 1-7).

Εἰς ἔτη πολλά, Μακαριώτατε Δέσποτα!

��

ΠΡΟΣΦΩΝΗΣΙΣ

Τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου ῾Ιερισσοῦ, ῾�γίου ῎Ορους καί ᾿�ρδαμρίου κ. Νικοδήμου

ἐνώπιον τοῦ Μακαριωτάτου ᾿�ρχιεπισκόπου ᾿�θηνῶν καί πάσης ῾Ελλάδος κ. ῾Ιερωνύμου,

κατά τό ἐπίσημον Γεῦμα

τῆς ἱερᾶς Μνήμης τοῦ ῾Οσίου Πατρός ἡμῶν Νικοδήμου τοῦ ῾�γιορείτου

᾿�ρναία, 14 ᾿Ιουλίου 2009

Μακαριώτατε Δέσποτα,

Μέ τήν ἐπίσημον ταύτην ὑλικήν Τράπεζαν τῆς ᾿�γάπης, τήν ὁποίαν παραθέτει ἡ Μητρόπολις μας πρός τιμήν Σας καί πρός τιμήν ὅλων τῶν συνδαιτημόνων, κλείομεν τόν κυρίως τοῦτον ἑορτασμόν τῆς ἱερᾶς Μνήμης τοῦ ῾Οσίου Πατρός ἡμῶν Νικοδήμου τοῦ ῾�γιορείτου, ὁ ὁποῖος βεβαίως θά συνεχισθῆ καθ᾿ ὅλον τό ἔτος τοῦτο, μέ τά Μηνύματα τοῦ ῾�γίου μέσα ἀπό τά Κηρύγματα καί τάς ᾿Εγκυκλίους

Δοξάζομεν πρός τοῦτο τόν Κύριον τῆς Δόξης, ὑμνολογοῦμεν τήν Κυρίαν Θεοτόκον καί μαρτυροῦμεν τήν διαχρονικήν παρουσίαν τοῦ ῾�γίου Νικοδήμου τοῦ ῾�γιορείτου, ὡς ἀνεκτίμητον παιδαγωγικήν Μαρτυρίαν εἰς τόν σύγχρονον κόσμον.

᾿�πό χθές Μακαριώτατε, εἴχομεν τήν ἰδιαιτέραν εὐλογίαν νά Σᾶς ἔχομεν ὡς τόν ὑψηλόν Συνεορταστήν τῆς ἱερᾶς Μνήμης τοῦ ῾�γίου Νικοδήμου, εὐλογοῦντα καί ἁγιάζοντα ἡμᾶς, πλαισιούμενον, ἐν χαρᾷ καί τιμῇ, ἐν χορείᾳ τῶν Σεβασμιωτάτων ἁγίων ᾿�ρχιερέων, τοῦ ἱεροῦ Κλήρου, τοῦ εὐσεβοῦς Λαοῦ καί τῶν ἐντιμοτάτων ᾿�ρχόντων τοῦ Τόπου.

῎Οντως Μακαριώτατε, ἐν τῇ σεπτῇ Πρωθιεραρχικῇ παρουσίᾳ Σας καί παραστάσει ἐνταῦθα, εἰς τόν ῾Εσπερινόν, εἰς τήν θείαν Λειτουργίαν, εἰς τό Πνευματικόν Συμπόσιον, ἐπί τῇ ἱερᾷ Μνήμῃ τοῦ ῾Οσίου Πατρός ἡμῶν Νικοδήμου τοῦ ῾�γιορείτου, ἀπηλαύσαμεν τῆς ἀκενώτου τρυφῆς τῆς ἐν Χριστῷ καυχήσεως, τῆς ἐν Χριστῷ θείας Μεταλήψεως καί κοινωνίας, τῆς ἐν Χριστῷ ἑνότητος τῆς πίστεως, τῆς κοινωνίας τῆς ἀγάπης καί τοῦ συνδέσμου τῆς εἰρήνης. ᾿Εκοινωνήσαμεν τῆς μεγαλοπρεποῦς καί κατανυκτικῆς ὑμνολογίας τῶν ἱερῶν ᾿�κολουθιῶν καί τοῦ ἱεροῦ Μυστηρίου τῆς θείας Εὐχαριστίας. ᾿Ηκροάσθημεν τῶν λόγων καί τῶν προτροπῶν τῆς ῾Υμετέρας θυσιαστικῆς ᾿�γάπης. ᾿Ενωτίσθημεν τῶν λόγων καί τῶν μηνυμάτων τῶν Εἰσηγητῶν τοῦ Πνευματικοῦ Συμποσίου, τοῦ εἰς τό ὄνομα τοῦ ῾�γίου Νικοδήμου συγκληθέντος. ᾿Ησθάνθημεν τήν ἀσκητικήν καί παιδαγωγικήν παρουσίαν καί μαρτυρίαν τοῦ Μεγάλου τούτου ᾿�σκητοῦ καί Διδασκάλου καί Συγγραφέως τῆς ᾿Εκκλησίας. ᾿Ενεπλήσθημεν χαρᾶς καί ἀγαλλιάσεως ἐν τῆ συνάξει τοῦ ἱεροῦ Κλήρου καί τοῦ εὐσεβοῦς Λαοῦ καί τῶν ᾿�ρχόντων τοῦ Τόπου, ἐπί τιμῇ τοῦ ἑορτασμοῦ τῆς ἱερᾶς Μνήμης τοῦ ῾Οσίου καί ἐπί τιμῇ τῆς Πρωθιεραρχικῆς παρουσίας τοῦ Μακαριωτάτου ᾿�ρχιεπισκόπου ᾿�θηνῶν καί πάσης ῾Ελλάδος εἰς τήν Μητρόπολιν μας. ᾿Ενεπλήσθημεν διά πάντων τούτων τῆς μακαρίας ἐλπίδος καί τῆς προσδοκίας τῶν ἐπηγγελμένων ἡμῖν ἀγαθῶν τῆς ὄντως ζωῆς, τῆς ἐκ τοῦ θανάτου εἰς τήν ᾿�νάστασιν καταξιωμένης, τῆς ὁποίας ἱερουργός καί ἑρμηνευτής κατηξιώθη ὁ ῞Οσιος Νικόδημος ὁ ῾�γιορείτης. Καί ἐν πᾶσι τούτοις, ἐκλήθημεν, ἵνα λάβωμεν καί βιώσωμεν ἐν τῇ πράξει, τό μυστικόν τῆς ἀκσήσεως, τῆς μετανοίας καί τῆς προσευχῆς, τό ὁποῖον ἐβίωσεν, ἐν δουλικῇ ὑπακοῇ καί πειθαρχίᾳ, ὁ ῞�γιος Νικόδημος.

῾Υπό αὐτά τά αἰσθήματα καί συναισθήματα μεταρσιωμένοι, κοινωνοί γενόμενοι καί μάρτυρες τῶν Μηνυμάτων καί τῶν Βιωμάτων καί τῶν Παθημάτων τοῦ Μαρτυρίου καί τῆς Μαρτυρίας τῆς ῾�γιωτάτης ἡμῶν ᾿Εκκλησίας, καί τῆς αὐστηρᾶς ἀσκήσεως τοῦ ῾Οσίου Πατρός ἡμῶν Νικοδήμου τοῦ ῾�γιορείτου καί τῶν πολυπληθῶν καί πολυμερῶν Συγγραμμάτων αὐτοῦ, τά ὁποῖα συναισθήματα, σύν τοῖς ἄλλοις, ἀνανέωσε καί ἐστερέωσεν εἰς τήν ψυχήν καί εἰς τήν ζωήν μας ἡ πρωθιεραρχική ἐπίσκεψις εἰς τήν Μητρόπολιν μας τῆς ῾Υμετέρας θυσιαστικῆς ᾿�γάπης, Μακαριώτατε, διά τῶν λόγων καί τῶν εὐλογιῶν Σας, διά τῆς ἀγαπητικῆς παρουσίας Σας, διά τῆς ἁπλότητος καί τῆς ταπεινότητος καί τῆς ἱλαρότητος τοῦ προσώπου καί τῆς ὅλης παραστάσεως Σας, τά ὁποῖα ἀντανακλῶνται μέσα εἰς τήν ἀσκητικήν βιοτήν τοῦ ῾Οσίου Νικοδήμου, καυχώμεθα ἐν Κυρίῳ, διά τήν μεγάλην αὐτήν εὐλογίαν καί τήν τιμήν καί τήν ἀξίαν, αἵροντες εἰς τούς ὤμους ἡμῶν τόν σταυρόν καί τήν εὐθύνην, ἐν οἷς ἕκαστος ἐκλήθη, ἀπεργαζόμενοι πάντοτε τό ἀγαθόν πρός πάντας, ὡς χρέος καί ὡς καθῆκον καί ὡς ἀπό Θεοῦ ἐντολή, ἐν καθαρᾷ τῇ καρδίᾳ καί ἐν θυσιαστικῇ ἀγάπῃ.

Καί αὐτή εἶναι ἡ ἀπάντησις διά τήν ἀνάταξιν τῆς ἀσεβείας καί τῆς ἀνομίας, ἡ ὁποία ἐπικρατεῖ καί διακινεῖται πλουσίως εἰς τήν σκληράν αὐτήν ἐποχήν τῆς φοβερᾶς ἀποστασίας καί τῆς βλασφημίας ἐναντίον τοῦ Θεοῦ καί τῆς ᾿Εκκλησίας. Εἶναι ἡ δύναμις τῆς ἀσκήσεως, τήν ὁποίαν ἐβίωσεν αὐστηρῶς ὁ ῞�γιος Νικόδημος ὁ ῾�γιορείτης, εἶναι ἡ ἀσκητική δυναμική τῆς ᾿Εκκλησίας, ἡ ὁποία τιθασεύει τήν ὅλην ζωήν εἰς τήν τάξιν καί τήν εὐπρέπειαν. Δηλαδή ἡ αὐστηρά συνέπεια μεταξύ θεωρίας καί πράξεως, μεταξύ πίστεως καί ζωῆς, μεταξύ τοῦ χρέους καί τοῦ καθήκοντος, ἐν θυσιαστικῆ ἀγάπῃ πρός τόν ἄλλον.

Οὕτως αἰσθανόμενοι καί οὕτως μεταρσιωμένοι, ὑπό τήν χαράν καί τήν τιμήν τῆς μεθ᾿ ῾Υμῶν κοινωνίας, Μακαριώτατε, καταθέτομεν εἰς τήν ᾿�γάπην Σας τήν βαθυτάτην εὐγνωμοσύνην πάντων ἡμῶν, διά τήν Πρωθιεραχικήν ἐπίσκεψιν Σας εἰς τήν Μητρόπολιν μας καί κατευοδοῦμεν, ἐν συγκινήσει πολλῇ, τήν ῾Υμετέραν Σεπτήν Μακαριότητα, εἰς τό χρέος τῆς Πρωθιεραχικῆς Εὐθύνης Σας, δεόμενοι τῷ Κυρίῳ ὑπέρ τῆς κατ᾿ ἄμφω ὑγιείας καί μακροημερεύσεως Σας καί τῆς ἐν παντί ἐνισχύσεως Σας εἰς τό ὑψηλόν ἀξίωμα Σας.

Συγχαίρομεν καί εὐχαριστοῦμεν ἀπό καρδίας τούς Σεβασμιωτάτους ἁγίους ᾿�ρχιερεῖς, τούς συνδραμόντας εἰς τήν ῾Εορτήν τῆς ἱερᾶς Μνήμης τοῦ ῾Οσίου Πατρός ἡμῶν Νικοδήμου τοῦ ῾�γιορείτου καί πλαισιώσαντας τήν ὑποδοχήν καί τήν παράστασιν τοῦ Μακαριωτάτου ᾿�ρχιεπισκόπου ἡμῶν εἰς τήν Μητρόπολιν μας, καθώς καί πάντας τούς συνδαιτημόνας, τούς ῎�ρχοντας, τόν ἱερόν Κλῆρον καί τόν εὐσεβῆ Λαόν, τούς συνελθόντας ἐν τῆ ῾Εορτῇ ταύτῃ καί τιμήσαντας τόν δόντα τήν τιμήν πρός πάντας ἡμᾶς, Μακαριώτατον ᾿�ρχιεπίσκοπον ᾿�θηνῶν καί πάσης ῾Ελλάδος κ. ῾Ιερώνυμον, καθώς ἐπίσης πάντας τούς συντελεστάς καί εἰσηγητάς τοῦ Πνευματικοῦ Συμποσίου καί πάντας τούς κοπιάσαντας διά τήν ἑτοιμασίαν τῆς ῾Εορτῆς τῆς ἱερᾶς Μνήμης τοῦ ῾Οσίου Πατρός ἡμῶν Νικοδήμου τοῦ ῾�γιορείτου, τοῦ ὁποίου τήν χάριν καί τήν εὐλογίαν καί τήν παιδαγωγικήν καί ἀσκητικήν μαρτυρίαν ἐπικαλοῦμαι, ταπεινῶς, ἐπί πάντας ἡμᾶς.

Εἰς πολλά ἔτη, Μακαριώτατε Δέσποτα!

��

ΠΡΟΣΦΩΝΗΣΙΣ

Τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου ῾Ιερισσοῦ, ῾�γίου ῎Ορους καί ᾿�ρδαμερίου κ. Νικοδήμου

Πρός τόν Μακαριώτατον ᾿�ρχιεπίσκοπον ᾿�θηνῶν καί πάσης ῾Ελλάδος κ. ῾Ιερώνυμον

κατά τήν θείαν Λειτουργίαν, ἐν τῷ Μητροπολιτικῷ Ναῷ τοῦ ῾�γίου Στεφάνου, ἐπί τῇ ῾Εορτῇ καί τῇ ἐπετείῳ τῶν 200 ἐτῶν ἀπό τῆς κοιμήσεως τοῦ ῾Οσίου Πατρός ἡμῶν Νικοδήμου τοῦ ῾�γιορείτου.

᾿�ρναία, 14 ᾿Ιουλίου 2009

Μακαριώτατε Δέσποτα,

Δοξάζομεν τόν Κύριον καί ὑμνολογοῦμεν τήν Κυρίαν Θεοτόκον, ὅτι ἠξιώθημεν καί σήμερον νά ἱερουργήσωμεν τό Μυστήριον τῆς ᾿Εκκλησίας, διά τοῦ ὁποίου παρατείνεται ὁ Χριστός εἰς τούς αἰῶνας, τό Μυστήριον τοῦ ῎�ρτου καί τοῦ Οἴνου, τοῦ Σώματος καί τοῦ �ἵματος τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ, διά τοῦ ὁποίου προσφέρεται ἡ αἰώνιος ζωή εἰς τόν κόσμον, κατά τήν εὔσημον ταύτην ἡμέραν τῆς ἱερᾶς Μνήμης τοῦ ῾Οσίου Πατρός ἡμῶν Νικοδήμου τοῦ ῾�γιορείτου, ὅτε ἐνταῦθα ἑορτάζομεν τήν ἱεράν ἐπέτειον τῶν 200 ἐτῶν ἀπό τῆς κοιμήσεως τοῦ ῾Οσίου καί τῶν 260 ἐτῶν ἀπό τῆς γεννήσεως του, μάλιστα δέ προεστῶτος ἐν τῇ θείᾳ Εὐχαριστίᾳ αὐτοῦ τοῦ Πρωθιεράρχου τῆς ᾿Εκκλησίας τῆς ῾Ελλάδος, ῾Υμῶν Μακαριώτατε, τοῦ Σεπτοῦ ᾿�ρχιεπισκόπου ᾿�θηνῶν καί πάσης ῾Ελλάδος.

«Τί ἀνταποδώσωμεν τῷ Κυρίῳ περί πάντων ὧν ἀνταπέδωκεν ἡμῖν»! Τί ἀνταποδόσωμεν ῾Υμῖν, τῇ ῾Υμετέρᾳ ᾿�γάπῃ, Μακαριώτατε, ἀνθ᾿ ὧν ἀνταπέδωκεν ἡμῖν σήμερον, ἐν κόπῳ τοῦ ταξειδίου, ἐν πιέσει τῶν ἱερῶν ἀπασχολήσεων τῆς ὑψηλῆς Πρωθιεραρχικῆς Εὐθύνης, ἐν τῇ θυσιαστικῇ ἀγάπῃ τῆς τιμῆς, τῆς προσφορᾶς καί τῆς παρηγορίας, δι᾿ ὧν πάντων μᾶς ἐδώκατε τήν χαράν καί τήν ἀγαλλίασιν τῆς σεπτῆς Παρουσίας Σας ἐνταῦθα, ἵνα προστῆτε τῆς θείας Εὐχαριστίας τῆς ἱερᾶς ταύτης Πανηγύρεως, ἐπί τῇ ἱερᾷ Μνήμῃ τοῦ Μεγάλου Πατρός καί Διδασκάλου τῆς ᾿Εκκλησίας, τοῦ ῾�γίου Νικοδήμου τοῦ ῾�γιορείτου, καί τῇ ἐπετείῳ ταύτῃ τῶν 200 ἐτῶν ἀπό τῆς κοιμήσεως του, εἰς τόν ἑορτασμόν τῆς ὁποίας ἔχομεν ἀφιερώσει τό ἔτος τοῦτο ἐδῶ εἰς τήν Μητρόπολιν μας.

Σᾶς εὐχαριστοῦμεν Μακαριώτατε, ἐν εὐγνωμοσύνῃ πολλῇ.

Σᾶς ὑποδεχώμεθα, ἐν χαρᾷ καί ἀγαλλιάσει, ἐν ἀγάπῃ καί τιμῇ, οἱ προσδραμῶντες εἰς τήν ῾Εορτήν ἅγιοι ᾿�ρχιερεῖς, οἱ ῎�ρχοντες τοῦ Τόπου, ὁ ἱερός Κλῆρος, ὁ εὐσεβής Λαός τῆς ᾿Επαρχίας μας. Σᾶς ὑποδεχόμεθα, ὡς τόν ἄξιον ἀπό Θεοῦ, τόν κληθέντα ἐν τοῖς ἐσχάτοις τούτοις καιροῖς, τῆς φοβερᾶς ἀποστασίας καί τῆς βλασφημίας ἐναντίον τοῦ Θεοῦ καί τῆς ᾿Εκκλησίας, ἵνα ἀναλάβητε, ἐν συνοδικῇ τῶν ᾿�ρχιερέων συνοδοιπορίᾳ, τήν πορείαν τοῦ Σταυροῦ καί τῆς ᾿�ναστάσεως τοῦ Κυρίου, ὡς ἄλλος Μω�σῆς ἐν τῇ πορείᾳ τῆς ἐρήμου, ὅτε ἀτενίζοντες τόν Σταυρόν ἐθεραπεύοντο ἐκ τῶν δειγμάτων τῶν ὄφεων. Σᾶς ὑποδεχόμεθα, ὡς τόν ταπεινόν τῇ καρδίᾳ, τόν ἔχοντα τήν ἑτοιμασίαν τοῦ θῦναι τήν ψυχήν αὐτοῦ ὑπέρ τῆς ᾿Εκκλησίας, τοῦ προσφέρειν θυσιαστικήν τήν ἀγάπην ὑπέρ τοῦ ἄλλου, ὑπέρ τοῦ πλησίον, κατά τήν ἐντολήν τοῦ Κυρίου. Σᾶς ὑποδεχόμεθα, ὡς τόν ἔμπειρον οἰακοστρόφον τοῦ πηδαλίου τῆς κατ᾿ ῾Ελλάδα ᾿Εκκλησίας, τόν προσενεγκόντα πολλάς τάς θυσίας καί τάς προσφοράς καί τάς δραστηριότητας ὑπέρ τοῦ λειτουργικοῦ, τοῦ μοναστικοῦ, τοῦ φιλανθρωπικοῦ, τοῦ κοινωνικοῦ ἔργου τῆς ᾿Εκκλησίας. Σᾶς ὑποδεχόμεθα, ὡς τόν ᾿�ρχιεπίσκοπον ἡμῶν, τόν ἐν Συνόδῳ Πρῶτον καί Πρόεδρον, ὁ ὁποῖος ἐν τῇ διακρινούσῃ ῾Υμᾶς ταπεινώσει καί τῆ θυσιαστικῇ ἀγάπῃ καί προσηλώσει εἰς τό Συνοδικόν Σύστημα τῆς διοικήσεως τῆς ᾿Εκκλησίας, ἑνώνετε τά διεστῶτα, ἀνακαλεῖτε εἰς τήν τάξιν καί συνενώνετε πάσας τάς δυνάμεις τῆς ᾿Εκκλησίας εἰς τήν δόξαν τοῦ Θεοῦ, εἰς τήν μαρτυρίαν καί τήν μεγαλωσύνην τῆς ᾿Εκκλησίας, εἰς τήν παρηγορίαν τοῦ Λαοῦ τοῦ Θεοῦ, εἰς τό νά διαφυλάσσεται πάντοτε ἀκοίμητος ἡ Φρυκτωρία τῆς ᾿Εκκλησίας τῆς ῾Ελλάδος, εἰς φωτισμόν, εἰς ἁγιασμόν, εἰς σωτηρίαν. Σᾶς ὑποδεχόμεθα, ὡς τόν ᾿�ρχιεπίσκοπον ᾿�θηνῶν καί πάσης ῾Ελλάδος, ὁ ὁποῖος μέ τήν ταπείνωσιν, τήν ἁπλότητα καί τήν ζῶσαν θυσιαστικήν ἀγάπην του πρός πάντα ἄνθρωπον, προσελκύετε πάντας εἰς ἑνότητα, εἰς ἐπίγνωσιν τοῦ θελήματος τοῦ Θεοῦ καί ἀπεργάζεσθε, ἐν σιωπῇ καί ταπεινώσει, τήν ἑνότητα τῆς πίστεως, τήν κοινωνίαν τῆς ἀγάπης, τόν σύνδεσμον τῆς εἰρήνης.

Μακαριώτατε. Τρία Γεγονότα, ἐπιτραπήτω μοι νά ἐξάρω αὐτήν τήν στιγμήν, εἰς συνειδητοποίησιν τῆς ὅλης ἑορτίου ταύτης παραστάσεως.

Εἶναι ἡ θεία Εὐχαριστία, πού ἠξιώθημεν νά ἱερουργήσωμεν, προεστώσης καί πρωθιεραρχούσης τῆς ῾Υμετέρας ᾿�γάπης.

Εἶναι ἡ ἱερά Μνήμη τοῦ ῾Οσίου Πατρός ἡμῶν Νικοδήμου τοῦ ῾�γιορείτου, τοῦ Μεγάλου τούτου Διδασκάλου τῆς ᾿Εκκλησίας, μάλιστα δέ ἐν τῇ ἐπετείῳ ταύτη τῶν 200 ἐτῶν ἀπό τῆς κοιμήσεως του καί τῶν 260 ἐτῶν ἀπό τῆς γεννήσεως του.

Εἶναι ἡ σεπτή παρουσία ῾Υμῶν, τοῦ Μακαριωτάτου ᾿�ρχιεπισκόπου ᾿�θηνῶν καί πάσης ῾Ελλάδος, τοῦ Πρωθιεράρχου καί Προέδρου τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου τῆς ῾Ιεραρχίας αὐτῆς.

Τό πρῶτον Γεγονός, ἡ θεία Εὐχαριστία, ἡ θεία Λειτουργία τοῦ Σώματος καί τοῦ �ἵματος τοῦ Χριστοῦ, ἐκφράζει καί προβάλλει τήν ᾿Εκκλησίαν ὡς Σῶμα Χριστοῦ καί παρατείνει τόν Χριστόν εἰς τούς αἰῶνας. ῾Η δέ ᾿Εκκλησία προσφέρει τήν θείαν Εὐχαριστίαν, ὑπέρ τῆς Οἰκουμένης, ὑπέρ πάντων τῶν χριστιανῶν, ὑπέρ τῆς τοῦ κόσμου ζωῆς καί σωτηρίας.

῾Ο ῞�γιος Νικόδημος ὁ ῾�γιορείτης τονίζει ἐπιγραμματικά, ὅτι τό αἷμα καί τό ὕδωρ τῆς θείας Εὐχαριστίας, εἶναι τά ἐκ τῆς πλευρᾶς τοῦ ᾿Εσταυρωμένου ᾿Ιησοῦ ρεύσαντα καί κυρώσαντα καί βεβαιώσαντα ὡς ἀληθινήν καί γνησίαν τήν νέαν Διαθήκην τοῦ Εὐαγγελίου, κατά τούς λόγους τοῦ Κυρίου, «τό αἷμα μου, τό τῆς καινῆς Διαθήκης» (Ματθ. κς' 28), καί «τοῦτο τό ποτήριον ἡ καινή Διαθήκη ἐν τῷ αἵματι μου» (Λουκ. κβ' 20). Καί ἔτι μᾶλλον, τοῦτ᾿ αὐτό, εἶναι ρυπτικά τῆς προπατορικῆς καί προαιρετικῆς ἁμαρτίας τῶν ἀνθρώπων. «Τοῦτο γάρ ἐστί τό αἷμα μου τό ὑπέρ ὑμῶν ἐκχυνόμενον εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν» (Ματθ. κς' 28). Διά τοῦτο ὁ Κύριος τονίζει ἐπιγραμματικά. «᾿Εάν μή φάγητε τήν σάρκα τοῦ Υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου καί πίετε αὐτοῦ τό αἷμα οὐκ ἔχετε ζωήν αἰώνιον» (᾿Ιω. ς' 53).

Τοῦτο τό Μυστήριον καταξιώνει τήν ᾿Εκκλησίαν ὡς τήν Κιβωτόν τῆς σωτηρίας. Τοῦτο τό Μυστήριον ἀξιούμεθα νά ἱερουργῶμεν ἡμεῖς οἱ Κληρικοί ἐν ῾�γίῳ Πνεύματι. Τοῦτο τό Μυστήριον ἱερουργήθη αὐτήν τήν στιγμήν, προεστῶτος καί θύοντος τοῦ Μακαριωτάτου ᾿�ρχιεπισκόπου ἡμῶν. Τοῦτο τό Μυστήριον συνέχει πᾶσαν τήν ζωήν τῆς ᾿Εκκλησίας.

�ὐτήν τήν συνείδησιν, τήν συναίσθησιν καί τήν ἐπίγνωσιν καλούμεθα οἱ πάντες νά ἔχωμεν, ὁσάκις ἱερουργοῦμεν καί παριστάμεθα εἰς τήν Εὐχαριστιακήν Σύναξιν τῆς ᾿Εκκλησίας.

Τό δεύτερον Γεγονός, ἡ ἱερά Μνήμη τοῦ ῾Οσίου Πατρός ἡμῶν Νικοδήμου τοῦ ῾�γιορείτου, ἡ ὁποία ἑορτάζεται τήν 14ην ᾿Ιουλίου, ἡμέραν τῆς κοιμήσεως του ἐν ῾�γίῳ ῎Ορει, κατά τό ἔτος 1809, μᾶς ὡδήγησεν ἐφέτος, ἐν ποιμαντικῇ καί πνευματικῇ ἀνάγκῃ, νά ἀφιερώσωμεν τό ἔτος τοῦτο τοῦ 2009, ἐδῶ εἰς τήν Μητρόπολιν μας, εἰς τιμήν καί μνήμην τοῦ ῾Οσίου τούτου Πατρός καί Διδασκάλου τῆς ᾿Εκκλησίας, ἐπί τῆ ἐπετείῳ τῆς συμπληρώσεως 200 ἐτῶν ἀπό τῆς κοιμήσεως του καί 260 ἐτῶν ἀπό τῆς γεννήσεως του, ἀφ᾿ ἑνός μέν διότι ἡ Μητρόπολις μας εὑρίσκεται ὑπό τήν εὐλογίαν καί τήν σκιάν τοῦ ῾�γιωνύμου ῎Ορους, ἀφ᾿ ἑτέρου δέ διότι ὁ ταπεινός ᾿Επίσκοπος της ἠξιώθη νά λάβη πρῶτος τό ὄνομα τοῦ ῾�γίου Νικοδήμου, κατά τό ἔτος 1955, ἔτος τῆς κατατάξεως αὐτοῦ εἰς τό ῾�γιολόγιον τῆς ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας, ὅτε τότε ἐχειροτονεῖτο εἰς Διάκονον καί Πρεσβύτερον ἐν τῇ Θεολογικῇ Σχολῇ της Χάλκης.

Καί ἡ σημασία τῆς ἰδιαιτέρας μνήμης καί τοῦ ἑορτασμοῦ τῆς ἐπετείου ταύτης ἐπεξηγεῖται εἰς τήν Πατριαρχικήν καί Συνοδικήν Πρᾶξιν τῆς ἁγιοποιήσεως τοῦ ῾Οσίου Πατρός, εἰς τήν ὁποίαν τονίζεται, σύν τοῖς ἄλλοις, ὅτι ὁ: «῞Οσιος Νικόδημος διεκρίθη εἰς κατορθώματα ἐξόχων ἀρετῶν καί ἁγιότητος βίου, τύπος Χριστοῦ γενόμενος καί εἰκών ζώσης ἀρετῆς καί ποικίλων ᾿Ορθόδόξων καί ψυχωφελῶν συγγραμμάτων Διδάσκαλος τῆς ᾿Εκκλησίας καί τοῦ Χριστεπωνύμου Πληρώματος ἀναδειχθείς, ἐδόξασε τόν Θεόν καί τήν �ὐτοῦ ᾿Εκκλησίαν, διό καί ἄξιος πάσης τιμῆς καί ἐτησίοις ἱεροτελεστίαις καί ὕμνοις ἐγκωμίων γεραιρόμενος καθίσταται. ᾿�λλά καί ὁ περί τά καλά ἔπαινος τοῖς μέν ραθύμοις καί ὀκνηροῖς πρός τήν τῆς ἀρετῆς κατόρθωσιν παραζηλοῖ καί προτρέπεται, τούς δέ φιλοπόνως πρός αὐτήν φερομένους ἀκμαιοτέρους ἐργάζεται».

�ὐτή εἶναι ἡ Μαρτυρία τῶν ῾Εορτῶν τῶν ῾�γίων τῆς ᾿Εκκλησίας, καί αὐτήν τήν Μαρτυρίαν προσφέρομεν σήμερον ἐν τῇ ῾Εορτῇ τῆς ἱερᾶς Μνήμης τοῦ ῾Οσίου Πατρός ἡμῶν Νικοδήμου τοῦ ῾�γιορείτου καί τῇ ἐπετείῳ τῶν 200 ἐτῶν ἀπό τῆς κοιμήσεως του.

Τό τρίτον Γεγονός, εἶναι ἡ σεπτή παρουσία εἰς τήν ῾Εορτήν καί τήν ἐπέτειον ταύτην, τοῦ Σεπτοῦ ἡμῶν ᾿�ρχιεπισκόπου ᾿�θηνῶν καί πάσης ῾Ελλάδος κ. ῾Ιερωνύμου. Γεγονός διακεκριμέ-νον, ἱερόν καί χαριτόβρυτον καί μεγάλην τήν εὐλογίαν προσδίδον καί τήν μαρτυρίαν καί τήν ὑψίστην τιμήν πρός τήν Τοπικήν ταύτην ᾿Εκκλησίαν τῆς ῾Ιερᾶς ἡμῶν Μητροπόλεως, τόν ἱερόν Κλῆρον, τόν εὐσεβῆ Λαόν καί τούς ῎�ρχοντας τοῦ Τόπου, τάς ἀρχάς καί τάς ἐξουσίας, καί τόν ταπεινόν ᾿Επίσκοπον αὐτῆς.

Δέν ἐκαλέσαμεν τόν Μακαριώτατον νά παραστῆ εἰς τήν ῾Εορτήν τῶν ὀνομαστηρίων τῆς ἀναξιότητος μου. Οὔτε τήν τόλμην, οὔτε τήν ἀπαίτησιν, οὔτε κἄν τήν σκέψιν ἠμποροῦσα νά ἔχω πρός τοῦτο.

᾿�λλά ἐτολμήσαμεν νά παρακαλέσωμεν, ἐν εὐλαβείᾳ πολλῇ, καί νά προσκαλέσωμεν τόν Μακαριώτατον ᾿�ρχιεπίσκοπον νά παραστῆ εὐλογῶν, ἁγιάζων καί ὁμιλῶν εἰς τήν θείαν Λειτουργίαν καί τό Πνευματικόν Συμπόσιον πού θά ἀκολουθήση, ἐπί τῇ ῾Εορτῇ τοῦ ῾�γίου Νικοδήμου τοῦ ῾�γιορείτου, διότι ἐφέτος ἑορτάζομεν ἰδιαιτέρως τήν ἐπέτειον τῶν 200 ἐτῶν ἀπό τῆς κοιμήσεως τοῦ ῾Οσίου καί τῶν 260 ἐτῶν ἀπό τῆς γεννήσεως του. Καί ἐκεῖνος, ἐν τῇ διακρινούσῃ αὐτόν ταπεινώσει καί τῇ θυσιαστικῇ ἀγάπῃ, ἀντεπεκρίθη εἰς τήν πρόσκλησιν μας καί μᾶς ἐσκλάβωσε κυριολεκτικά μέ ὅλην τήν ἁπλότητα τῆς καλωσύνης του καί τῆς εὐγενοῦς καί ἀγαπώσης καρδίας του.

Μακαριώτατε, μένομεν πράγματι ὑπόχρεοι εἰς τήν ᾿�γάπην Σας, διά τήν μεγάλην αὐτήν τιμήν τῆς σεπτῆς παρουσίας Σας εἰς τόν ἑορτασμόν τῆς ἱερᾶς ἐπετείου τῶν 200 ἐτῶν ἀπό τῆς κοιμήσεως τοῦ ῾Οσίου Πατρός ἡμῶν Νικοδήμου τοῦ ῾�γιορείτου, καί ἡ εὐγνωμοσύνη μας θά εἶναι ἀΐδιος πρός τό σεπτόν πρόσωπον Σας. Θά καταγραφῆ ὡς Γεγονός διακεκριμένον εἰς τήν ἱστορίαν τῆς ῾Ιερᾶς ἡμῶν Μητροπόλεως.

Καί ἐπί τῇ εὐκαιρίᾳ ταύτῃ τῆς Πρωθιεραρχικῆς παραστάσεως Σας εἰς τόν ἐκ βάθρων ἀναταχθέντα ἐκ τῆς πυρκα�ᾶς καί ἀνακαινισθέντα πυρίκαυστον τοῦτον Μητροπολιτικόν Ναόν τοῦ ῾�γίου Πρωτομάρτυρος καί Πρωτοδιακόνου Στεφάνου, χρέος ἡγοῦμαι, ὅπως ἐκφράσω καί διά ζώσης, ἐκ μέρους τοῦ Πληρώματος τῆς Τοπικῆς ταύτης ᾿Εκκλησίας καί τῆς ᾿Εκκλησιαστικῆς ᾿Επιτροπῆς τοῦ ῾Ιεροῦ Ναοῦ, τήν βαθυτάτην εὐγνωμοσύνην ἡμῶν, διά τήν μεγάλην συμβολήν τῆς χορηγίας τῶν € 100.000 ὑπό τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου καί ἄλλων χιλιάδων Εὐρώ ὑπό τῶν ῾Ιερῶν Μητροπόλεων, ὑπέρ τῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ ῾Ιεροῦ Ναοῦ.

Μέ τήν χορηγίαν καί προαιρετικήν προσφοράν τῆς ῾Ιερᾶς Συνόδου, τῶν ῾Ιερῶν Μητροπόλεων, τοῦ ῾�γίου ῎Ορους, τῶν Φορέων τοῦ Τόπου καί πολλῶν ἰδιωτῶν, καθώς καί τοῦ ῾Υπουργείου Πολιτισμοῦ, διά τῆς Ι' ᾿Εφορείας Βυζαντινῶν ᾿�ρχαιοτήτων, κατωρθώθη νά ἀναταχθῆ ἐκ τῆς μεγάλης πυρκα�ᾶς καί νά ἀνακαινισθῆ πλήρως ὁ ῾Ιερός Ναός. Δώη ὁ Κύριος τήν εὐλογίαν �ὐτοῦ πᾶσι τοῖς συνδραμοῦσι καί ἐργαζομένοις, φιλοτίμως καί φιλοπόνως, διά τήν ἀποκατάστασιν τοῦ πυρικαύστου τούτου Μητροπολιτικοῦ Ναοῦ.

Σᾶς εὐχαριστοῦμεν Μακαριώτατε, ἐν εὐ

��

Πρός τούς εὐσεβεῖς χριστιανούς τῶν ᾿Ενοριῶν τῆς ᾿Επαρχίας μας

᾿�δελφοί μου χριστιανοί,

Σᾶς γνωρίζομεν, ἐν ἀγάπῃ καί τιμῇ, ὅτι ἐνώπιον τοῦ σχεδίου Νόμου περί τοῦ «Συμφώνου ᾿Ελεύθερης Συμβίωσης», ἡ ῾Ιερά Σύνοδος τῆς ᾿Εκκλησίας τῆς ῾Ελλάδος ἐξέδωκε τό ἀκόλουθον ἀνακοινωθέν:

« α. ῾Η ᾿Εκκλησία τῆς ῾Ελλάδος, διά τῆς Διαρκοῦς ῾Ιερᾶς Συνόδου, διακηρύσσει τόν ἀπόλυτο σεβασμό καί τήν παραδεδομένη τιμή πρός τό ὑπό τῆς ᾿Εκκλησίας τελούμενο ἱερό μυστήριο τοῦ Γάμου, τοῦ ὁποίου σκοπός εἶναι ἡ ἀμοιβαία πνευματική συμπλήρωση τῶν συζύγων γιά τήν ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ σωτηρία καί καρπός αὐτοῦ τά τέκνα. ῾Η ᾿Εκκλησία δηλαδή δέχεται καί εὐλογεῖ τήν παραδεδομένη τέλεση τοῦ Γάμου κατά τό ᾿Ορθόδοξο Τυπικό, ἐνῶ θεωρεῖ πορνεία κάθε ἄλλη «συζυγική» σχέση ἐκτός αὐτοῦ.

� �� .�. ��

Πρ�γραμμα υποδοχ�ς- προσκ�νησης

Δε�τε �λο το πρ�γραμμα

��

Προαιρετική Συμμετοχή.
Κατάθεσις τῶν ᾿Εργασιῶν μέχρι τέλους Μαΐου 2008
Θέμα:
«Τό ῾Ιερόν Προσκύνημα Μεγάλης Παναγίας ῾
Η εὕρεσις τῆς Εἰκόνος τῆς Παναγίας 1860.
῾Η κλοπή τῆς Εἰκόνος τῆς Παναγίας 1978».
᾿Επιλογαί: α. ᾿Ελευθέρα ἀνάλυσις, ἐπεξεργασία καί ἀνάπτυξις τοῦ Θέματος.
β. Σχέδιον ἀναλύσεως τοῦ Θέματος κατωτέρω:

� � � � � � � ��ί �ῆ� ᾿��ῆ� ��ά��

Δοξάζομεν τόν Κύριον καί ὑμνολογοῦμεν τήν Κυρίαν Θεοτόκον, ὅτι ἠξιώθημεν, ἐν τῇ ἄκρᾳ ἀνοχῇ καί συγκαταβάσει τοῦ Κυρίου, νά ὑπηρετήσωμεν μετά τῶν συνεργατῶν ἡμῶν τήν ᾿Εκκλησίαν καί νά προσφέρωμεν τήν Μαρτυρίαν �ὐτῆς εἰς τόν Λαόν τοῦ Θεοῦ.

Τό ἔργον τῆς ᾿Εκκλησίας διηκονήθη καί προσεφέρθη καί κατά τό ῎Ετος 2007 εἰς ὅλους τούς Τομεῖς τῆς ᾿Εκκλησιαστικῆς δράσεως, τῆς Μυστηριακῆς καί Λειτουργικῆς ζωῆς, τῆς Κοινωνίας τῆς ᾿�γάπης καί τῆς Φιλανθρωπίας, καί τῆς ἄλλης ποιμαντικῆς δραστηριότητος, πρός εὐλογίαν καί ἁγιασμόν καί παρηγορίαν τοῦ εὐσεβοῦς Ποιμνίου τῆς Τοπικῆς ταύτης ᾿Εκκλησίας.

��

Σ�μερα 12-10-07 τελι�νουν οἱ ἐργασ�ες συντ�ρησης τοῦ ἰστοχ�ρου.

Τὸ πρῶτο στ�διο περιελ�μβανε:

Προσθ�κη τμημ�των στην σελ�δα
Προσθ�κη κειμ�νων καὶ σελ�δων
Ἐγκαταστ�σῃ τοῦ προγρ�μματος Τοπικὸν Ἁγιολ�γιον (Ἀναμ�νονται κε�μενα)
Προσθ�κη γραφικῶν στην κεντρικὴ σελ�δα
Προσθ�κη Ωρολ�γιο Πρ�γραμμα

Τὸ δε�τερο στ�διο περιλαμβ�νει:

Ὁλοκλ�ρωση τοῦ προγρ�μματος Τοπικὸν Ἁγιολ�γιον
Ὁλοκλ�ρωση τοῦ Μ�γα Συναξαριστὴ
Ὁλοκλ�ρωση καὶ παρ�δοση τῆς καινουργ�α Φωτοθ�κης

Οἱ ἐργασ�ες για τὴν ὁλοκλ�ρωση τοῦ δευτ�ρου σταδ�ου θὰ ὁλοκληρωθοὺν τὴν ἑπ�μενη ἑβδομ�δα.

Μὲ ἐκτιμ�σῃ,
Ὁ διαχειριστὴς
webmaster@im-ier issoy.gr

��

Ἐντὸς τῆς ἑπ�μενης ἑβδομ�δας θὰ εἶναι ἕτοιμη ἡ ν�α φωτοθ�κη τῆς Μητροπ�λεως. Στὴν ν�α ἔκδοση τῆς φωτοθ�κης θὰ εἶναι διαθ�σιμες καινο�ργιες δυνατ�τητες ὅπως:

Εἰκ�νες ὑψηλῆς ἀν�λυσης
Ν�ο περιβ�λλον
Ν�α γραφικὰ
Πολυτονικὲς γραμματοσειρὲς

Ἐπ�σης θὰ προστεθοῦν ν�α ἄλμπουμ καὶ κατηγορ�ες ἔτσι ὥστε νὰ γ�νετε γρηγορ�τερη ἡ ἀναζ�τηση φωτογραφιῶν.

Μὲ ἐκτ�μηση,
Ὁ Διαχειριστ�ς

I.M.I.A

�����������

�����������

�����������

�����������

���� ��� ���������� ��������� ���������

� ������ ������� ��� ��� �.�. ����������� ����� ����� ��� ����������� ����������

����������� ����������� ������ ��� ������� ��� ��������� ��� ��� �������

� � � � � � � ���ί �ῆ� ᾿������������ῆ� ������ά����

�������� ����������

��� ��������

��

��

��

��

��

� �� .�. ��

��

� � � � � � � ��ί �ῆ� ᾿��ῆ� ��ά��

��

��